Top 2000 – 2025

Ik ben van ELO gaan houden door dit lied, beter gezegd, door de TV idents van de VPRO. Nog altijd is het begin van dit nummer te horen , dan wel in verkorte versie, bij de vpro. Ik vind het prachtig dat de omroep dit nummer ,dat zoveel meer is dan dat begin stukje, na al die jaren nog steeds gebruikt. Tevens zou het gehele nummer beter staan bij een omroep die zich volledig richt op nieuws. Misschien de nieuwe leader van het NOS journaal?

Dit blijft voor mij het bekendste en misschien ook opvallendste nummer van Supertramp, als dit nummer begint zingt een groot deel gelijk mee. Hoe goed doe je het dan als band. Het is dan ook "logisch" dat dit nummer in de Top 2000 staat. Het nummer zou gaan over het verlies van kinderlijke vrijheid, en de zoektocht naar "jezelf". Hadden we nog maar wat langer die kinderlijke vrijheid, zou een hoop zorgen en stress voorkomen.

Giovanca, ze koos er voor haar eigen weg te gaan, is nu helaas niet meer actief met zingen, maar straalt en blinkt uit in waar ze goed in is, onder andere haar stap om verder te gaan als presentatrice onder andere van destijds OP1 en Vrije Geluiden. Wel leuk dat dit nummer bijdroeg aan haar bekendheid in Nederland, naast haar reeds bestaande bekendheid in Japan! Op haar eigen weg en manier!

Dit is zo’n nummer waarvan je denkt: "dit kan toch nooit werken?" en dan knalt het wél. Live voelt het alsof je in een vreemde sekte staat, maar dan eentje waar iedereen een goeie dag heeft.

Spinvis is precies dat gevoel dat je krijgt als je een oude doos foto’s vindt. Dit nummer ruikt bijna naar vergane tijd. Je hoort herinneringen die nog half warm zijn.

Dit nummer lijkt een magisch nummer te zijn, als je het hoort ben je hartstikke blij, althans de muziek is aanstekelijk, maar als je het zoekt is het bijna onvindbaar. Gelukkig heeft de Top 2000 het nummer in bezit. Waarbij ik dacht dat het over de liefde ging van één persoon met twee zusters, blijkt de tekst meer te gaan over de liefde en het geven om elkaar tussen twee zusters, dat niet zo super lijkt te gaan, iets wat in meerdere gezinnen soms blijkt te zijn. Leuk weetje: Joe Sumner is de oprichter van de band, Joe is de zoon van artiest Sting.

Altijd als ik het begin van dit lied hoor wil ik beginnen met "Schaduw achter de muur, Schaduw achter de Muur, het actualiteitenprogramma van Krijnen en de Rooij Studio 15. Sketches, kritiek, rijmpjes, actualiteiten, satire, meningen, feiten, humor, tragiek, interviews, etcetera. Met relevante en spannende muziek die u ook zal raken. Reageren mag! Gaan we te ver, waarom , hoe en wanneer? Was het to the point? Bel of niet!" Dit was de intro tekst op dat programma wat precies paste op de volledige intro van dit lied, wat overigens zonder gepraat eroverheen ook heel mooi is. Ook mooi: de versie van Tarja Turunen, meer symfo rock en beetje spooky.

Voor mij is dit het mooiste nummer van Supertramp, vooral de opbouwende gedeeltes, met alle speelse en zeer goed bespeelde instrumenten. "Don’t do this; don’t do that" geeft ook duidelijk de niet kinderlijke vrijheid van een school weer. Hoewel als je volwassen bent, denk je met liefde soms terug aan de tijd dat je nog geen verplichtingen in het leven had.

Dit is momenteel mijn favoriete band... hoewel band, live treedt hij met wat bandleden op maar de muziek wordt door maar één persoon gemaakt, namelijk Kevin Parker. Hoewel elk album wel weer wat verrassingen in zich heeft, zoals dit jaar met zijn nieuwe album "Deadbeat", het nummer "Dracula" dat hoog in de toplijsten terechtkomt en nog regelmatig gedraaid wordt, kan je vaak op dezelfde soort muziek rekenen, één die nooit vervelen zal! "Is It True" gaat over de liefde, en is het wel waar dat je van me houdt... en is dat dan wel voor altijd? Tja... De tijd zal het ons leren! Op nog veel meer Tame Impala in de Top 2000!

Die eerste gitaarakkoordjes voelen alsof het weekend even je schouder binnenstapt en zegt: "kom, we doen gek". Je komt er gewoon niet onderuit.

Dat lange intro? Je denkt eerst dat je in een film zit en dan komt Ozzy binnen alsof hij zegt: "geen zorgen jongens, ik regel dit wel". Iconische power.

Heerlijk aan de warme chocolademelk, thee of koffie, want het is brrr koud, dan luister je naar de Top 2000 en word je helemaal verwarmd door de helaas dit jaar overleden Gerard Cox, met ’t is weer voorbij die mooie zomer. Helaas. En helaas is het tijdperk Gerard Cox ook voorbij, rust in vrede! Gelukkig hebben we je muziek nog!

Cher klinkt hier alsof ze zélf terug zou reizen in de tijd om deze track opnieuw op te nemen, gewoon omdat ie zo heerlijk over the top is.

De prachtige muziek in combinatie met de nog mooiere stemmen van Ella Fitzgerald en Louis Armstrong. Hoewel in deze tijd het nummer "I've Got My Love to Keep Me Warm" misschien beter zou passen. Hun stemmen warmen iedereen op wanneer het ook gedraaid wordt. Die prachtige muziek ontnemen ze mij, ons, en niemand meer af!

Dit nummer voelt alsof je energiedrank achterover tikt en tegelijkertijd in een snoepwinkel flipt. Pure ADHD-energie in audiovorm.

Valensia is eigenlijk ons eigen Nederlandse Queen-universum, maar dan met nóg meer glitter. "Gaia" klinkt alsof iemand een sprookje in een stadion heeft gegooid.

Eén van de beste Halloweennummers die je kan verzinnen. Hoewel het niet heel spooky is, zie je dat in de clip wel een beetje naar voren komen. Eigenlijk gaat het nummer over een plaats waar herinneringen worden opgehaald, een plaats die nu een ghost town is maar vroeger heel levendig. Ik vrees dat we in Nederland ook veel van dit soort plaatsen kennen.

Die 11 minuten voelen kort, en dat is al een prestatie. Floor Jansen blaast je hier echt terug je stoel in. Je zit te luisteren en denkt: "ja, dit is niet normaal meer".

Na Floors doorbraak in "De Beste Zangers" lijkt men niet meer zonder haar te kunnen, hoewel ik dat best jammer vind want ze heeft zoveel moois in het verleden gemaakt waar ze hard voor moest bikkelen om het onder de mensen te krijgen, had ze toen ook maar zo’n succes als nu. Nu solo, maar ook in de band Nightwish. "Fire" is een mooi voorbeeld waar haar gouden stem in naar voren komt! Het zelfvertrouwen van het solo zingen, en na een mindere tijd er weer tegenaan gaan (o.a. corona). Met fire en positive powers!

Ik kan niet meer zeggen dan "MEER MARCO BORSATO OP DE RADIO" en "MAKE MARCO POPULAIR AGAIN!" Laat alle negatieve dingen achter ons, en laten we weer genieten van Marco's prachtige muziek, zowel oude als hopelijk zeer snel toch ook weer nieuwe muziek! Dit is een groot voorbeeld van mooie betekenisvolle muziek.

Dit klinkt alsof twee gigantische stemmen elkaar ontmoeten en besluiten: "we maken een liefdeslied dat niet eens probeert bescheiden te doen". En dat werkt.

Dit nummer is zo 2009 dat je spontaan zin krijgt in kleurenleggings. En toch voelt het elke keer weer alsof de wereld even rechtop gaat staan.

Peter Gabriel is weg, Phil Collins neemt het over, en dan dropt hij dit… Die lach halverwege is nog steeds creepy. Maar wél briljant creepy.

Phil heeft een talent voor liedjes die je net niet laten huilen… maar wél heel even slikken. Alsof hij naast je op de bank zit en zegt: "kom, het komt goed".

Alsof Phil even besloot Motown opnieuw te beleven, maar dan op zijn eigen Britse manier. Je wordt hier gewoon vrolijk van, zelfs als je dat niet van plan was.

Soms komt er een nummer waar je in één seconde weer 18 van wordt. "Kids" doet dat. Je hoort optimisme dat nergens meer te vinden is, behalve hier.

Dit nummer klinkt alsof je door een gamelevel rent dat niemand ooit heeft afgemaakt. Funky, chaotisch, maar precies op de juiste manier.

Peter Tosh pakt een rock-’n-roll-klassieker en verandert hem in een reggae-kanonskogel. Je voelt gewoon hoe ontspannen rock kan klinken.

Dit is geen nummer, dit is een glimlach op vinyl. Je hoort gewoon dat ze lol hadden in de studio — en dat spat eruit.

In dit nummer is de prachtige stem te horen van de dit jaar overleden George Kooymans, ook heeft hij aardig wat solo’s op zijn naam, maar dit is wel een van de mooiste nummers van Golden Earring. Muziek van eigen bodem die geëerd mag worden om haar kwaliteit!

Dit is precies dat moment dat je door een stille stad fietst en denkt: "wow, alles is even zacht". Moby doet dat. Hij laat de tijd even vertragen.

Amy zingt dit zo rauw dat het bijna voelt alsof je door haar dagboek bladert. Puur, pijnlijk eerlijk. Gaat nooit vervelen.

Zeker nu met het overlijden van Joost Prinsen is opeens al zijn muziek heel mooi, maar dit nummer, origineel geschreven door Willem Wilmink en de muziek van Harry Bannink, weet Joost zo ontzettend mooi neer te zetten. De clip maakt het misschien nog wel mooier: rustig zittend op een bankje in het park, een emotioneel lied, en toch ook vrolijk.

Dit is de soundtrack van iemand die in paniek een spin ziet en roept: "WHAT’S THAT COMING OVER THE HILL?!". Chaotisch, vrolijk, heerlijk lomp.

De zoveelste die dit jaar (2025) overleed, maar de enige die echt zo onverwachts overleed. Heel erg zonde. Maakte leuke muziek, hoewel het nu meer kroegmuziek was, en vroeger ook nog een soort emotie-muziek was. "Soms zit het tegen, soms zit het mee" heeft meer humoristische tekst, waar René ook erg goed in was!