In Memoriam 2025 – Radiospecial

Zojuist hoorde u de laatste noten wegsterven, van When im Sixty four, een bewerking van Manuela Kemp zangeres en presentatrice met een warme, soulvolle stem die op radio en tv talloze harten wist te raken met onder andere haar medewerking bij Eigen Huis en Tuin, en voor omroep max op radio 5 o.a. De Max wat ze samen presenteerde met Henk Jan Smits.

Welkom in uur 2 van de Bas on Air Top 2025, een uur waar we stil aan staan bij de bekende mensen die van ons zijn heen gegaan, en daarbij dus ook passende muziek. En nee het zal geen verdrietige toon worden, maar meer een eervolle toon naar wat die overleden mensen allemaal voor ons gedaan hebben, en waar we dankzij de digitale media nog altijd van kunnen genieten!

We doen dit in zes blokken van ieder 2 maanden, we eren hun leven, prestaties en nalatenschap. Van iconische artiesten tot invloedrijke denkers en markante persoonlijkheden: stuk voor stuk mensen die kleur gaven aan onze wereld. Te beginnen in de winter, met de maanden januari en februari, waarin we bijna direct al afscheid moesten nemen van een aantal dierbaren.

Namelijk Op 3 januari overleed Willem van Kooten, de legendarische radio-dj en mediaman die onder de naam Joost den Draaier in de jaren ’60 de ether veroverde en een stempel drukte op de Nederlandse popcultuur. Enkele dagen later, op 7 januari, stierf Jean-Marie Le Pen, de omstreden Franse politicus en oprichter van het Front National, die decennialang het politieke debat in zijn land domineerde. Op 10 januari nam de soulmuziek afscheid van Sam Moore, de Amerikaanse zanger bekend als helft van het duo Sam & Dave – zijn stem klonk in klassiekers als “Soul Man” en blijft in ons geheugen gegrift.

Op 16 januari moesten we afscheid nemen van John van Katwijk, een Nederlands producer en artiestenmanager die achter de schermen vele carrières lanceerde en begeleidde. Op 22 januari stierf Johan Slager, gitarist en mede-oprichter van de symfonische rockband Kayak, geroemd om zijn virtuoze spel dat de sound van de jaren ’70 mede bepaalde. En de maand sloot in mineur af op 30 januari met het overlijden van Marianne Faithfull, de Britse zangeres en actrice die vanaf de swinging sixties een iconische carrière opbouwde en ons ontroerde met haar doorleefde stem.

In februari gingen de verdrietige berichten verder. Op 3 februari overleed Ferd Hugas, de Haagse acteur, cabaretier en schrijver die in de jaren ’70 en ’80 furore maakte (onder meer met rollen in De Zevensprong en Medisch Centrum West) en samen met Paul van Vliet theater PePijn oprichtte. Op 8 februari verloren we Peter van der Hurk, een Nederlands paranormaal medium dat landelijke bekendheid kreeg als winnaar van het tv-programma Het Zesde Zintuig. Een dag later, 9 februari, stierf Sigrid Koetse, een grande dame van het Nederlandse toneel die op het podium en het witte doek indruk maakte met haar overtuigende acteerwerk.

Op 10 februari moesten we afscheid nemen van Ron Brandsteder, een geliefde televisiepresentator en showman die in de jaren ’80 en ’90 menig huiskamer liet lachen en meezingen met zijn ongedwongen charme. Daarna, op 17 februari, overleed Frits Bolkestein, oud-politicus en VVD-leider, een scherpdenker die jarenlang een stempel drukte op het Nederlandse en Europese politieke toneel. En op 24 februari stierf Roberta Flack, de Amerikaanse zangeres wier fluwelen stem de wereld veroverde – vooral met de onvergetelijke ballad “Killing Me Softly” – en die generaties luisteraars wist te raken.

Met de namen uit januari en februari hebben we de eerste hoofdstukken van 2025 beschreven in stilte en respect. We laten deze winterse herinneringen bezinken en bouwen rustig op naar het volgende muziekstuk, en dat is een prachtig eerbetoon aan Joost den Draaijer ofwel Willem van Kooten, deze tune draaide hij altijd in zijn programma bij de zeezender Veronica, als eerbetoon hadden destijds al wat dj's een nummer voor hem gemaakt, en dat komt nu dubbel zo mooi uit! Zometeen de maanden maart en april!

Na een kort muzikaal eervol intermezzo aan Joost den Draaijer richten we onze blik weer op ons eerbetoon, nu met de eerste lentedagen van 2025 voor de boeg. Maart en april brachten helaas opnieuw droeve berichten over geliefde figuren die ons zijn ontvallen.

Maart begint met een verlies in de kindertelevisie: op 2 maart overlijdt Diewertje Blok, de sympathieke presentatrice die generaties jonge kijkers betoverde met het Sinterklaasjournaal. Slechts twee dagen later, op 4 maart, nemen we afscheid van Judith de Leeuw, een pionier in de ether en een van de eerste vrouwelijke radio-dj’s in Nederland. Op 7 maart komt het trieste nieuws van het overlijden van Bruni Heinke, actrice van toneel en televisie, bij het grote publiek geliefd als Helen Helmink uit de soap Goede Tijden, Slechte Tijden.

Halverwege de maand, op 14 maart, sterft Trins Snijders, een toneelactrice die decennialang op de planken stond. Een dag later, 15 maart, verliezen we Jan Versteegt, de weerman van Radio 2 die jarenlang met rustige stem de luisteraars het weerbericht bracht. Op 16 maart overlijdt Rob de Nijs, icoon van de Nederlandstalige muziek met meer dan 60 jaar aan hits als “Het werd zomer” en “Banger Hart”.

Op 18 maart nemen we afscheid van Harold Biervliet, mede-oprichter van de feestband Trafassi, bekend van de aanstekelijke hit “Wasmasjien” die iedereen aan het dansen kreeg. Ook internationaal rouwen we: op 21 maart overlijdt George Foreman, tweevoudig wereldkampioen boksen die later zijn naam verbond aan een beroemd grillapparaat – een zwaargewicht binnen én buiten de ring. Op 23 maart sterft Bram Biesterveld, een Nederlandse acteur die in talloze theaterstukken en tv-series te zien was. En op 27 maart nemen we ten slotte afscheid van Loretta Schrijver, de geliefde presentatrice die jarenlang ’s ochtends het nieuws en later het programma Koffietijd opluisterde met haar warme persoonlijkheid.

April zet de golf van afscheid voort. Op 5 april overlijdt Harmen Siezen, voormalig nieuwslezer van het NOS Journaal, wiens kalme stem decennialang vertrouwd nieuws bracht. Op 7 april sterft Keith Bakker, de omstreden verslavingsdeskundige die op tv openhartig zijn eigen vallen en opstaan deelde en vele anderen hielp uit het dal te klimmen. Op 10 april nemen we afscheid van Leo Beenhakker, de voetbaltrainer die als “Don Leo” successen vierde met clubs in binnen- en buitenland en zo de Nederlandse voetbalnaam hooghield. Een dag later, 11 april, overlijdt Petra Laseur, grande dame van het Nederlandse toneel en film, die een leven lang op de planken stond en in tal van films schitterde.

Op 14 april verliezen we Danny Verbiest, de Belgische televisiemaker en poppenspeler bekend als de stem en bedenker van Samson (van Samson en Gert), waarmee hij talloze kinderen een glimlach bezorgde. 21 april markeert een bijzonder moment: op die dag overlijdt Paus Franciscus. De wereld verliest een empathische, vernieuwende kerkleider die met bescheidenheid en compassie een brug sloeg naar gelovigen en ongelovigen. En op 23 april sterft Jonnie Boer, de topkok van De Librije die de Nederlandse gastronomie internationaal op de kaart zette met zijn culinaire creativiteit.

Zo komen maart en april ten einde in onze terugblik, getekend door verlies van iconen uit alle hoeken van de samenleving. We nemen even de tijd om deze lentedagen in gedachten te eren en schakelen over naar muziek, en dat is dan weer een vrolijk eerbetoon aan Dieuwertje, gezongen door de one day fly Maurits Santen, voordat we de draad weer oppakken met de volgende maanden.

Dank Maurits Santen en opnieuw is het moment daar om onze reis door 2025 te vervolgen. We zijn aanbeland bij de late lente en vroege zomer: de maanden mei en juni brachten wederom afscheid van markante persoonlijkheden.

Mei opent met een verlies voor de film- en boekenwereld. Op 16 mei overlijdt Gerard Soeteman, de scenarist die zijn pen leende aan klassiekers van regisseur Paul Verhoeven zoals Turks Fruit en Soldaat van Oranje, en daarmee de Nederlandse film internationaal op de kaart zette. Diezelfde dag, 16 mei, sterft ook Jan Terlouw, geliefd schrijver én oud-politicus. Generaties jeugd lazen zijn boeken (Oorlogswinter, Koning van Katoren) en als staatsman stond hij bekend om zijn wijze woorden en pleidooien voor vertrouwen in de samenleving. Enkele dagen later, op 19 mei, nemen we afscheid van Hans Wiegel, een markante VVD-politicus en oud-minister van Staat. Met zijn scherpe tong en twinkelende oog stond hij decennialang symbool voor politieke bevlogenheid en bleef hij tot op latere leeftijd een gevraagd commentator. Op 24 mei overlijdt Cor Boonstra, voormalig topman van Philips, die eind jaren ’90 het elektronicaconcern door roerige tijden loodste en een bekende naam werd in het Nederlandse bedrijfsleven.

Juni brengt een internationaal muzikaal afscheid. Op 11 juni sterft Brian Wilson, het brein achter The Beach Boys. Hij schreef hemelse nummers als “God Only Knows” en “Good Vibrations” en zijn harmonieën bepaalden het geluid van een generatie. Op 14 juni overlijdt Jan Veerman, de eerste zanger van de Volendamse band BZN. Als boegbeeld in de beginjaren van BZN (1965-1974) bezorgde hij de band haar eerste successen en legde hij de basis voor een lange reeks hits.

Met deze namen uit mei en juni sluiten we de eerste helft van 2025 af in onze In Memoriam. We staan kort stil bij het afscheid, laten de muziek haar troostende werk doen en dat gebeurt zeker met een pracht koor, vorige week in de kerst special draaide we al Gaudete, en nu draaien we het eerbetoon aan Brian Wilson, namelijk God Only Knows en daarna ben ik terug met de verhalen uit de zomermaanden.

En zo vielen de prachtige tonen van Libera stil en hervatten we onze ode na de muziek en duiken de zomer in. Ook de hoogzomer van 2025 bracht het verlies van een bonte stoet aan bekendheden, in de maanden juli en augustus.

Juli begint met het heengaan van een markant televisiegezicht. Op 1 juli overlijdt Nico Zwinkels, bekend als de goedlachse klusjesman van het tv-programma Eigen Huis & Tuin, die in de jaren ’90 met zijn gereedschapskist en Haagse humor vele huiskamers vermaakte. Op 3 juli sterft Dany Lademacher, de rockgitarist die furore maakte als kracht achter Herman Brood’s Wild Romance; met zijn rauwe gitaarwerk gaf hij glans aan de Nederlandse rock-’n-roll. Op 14 juli nemen we afscheid van Fauja Singh. Op de ongelooflijke leeftijd van 114 jaar was deze Indiase atleet de oudste marathonloper ter wereld – zijn leven stond symbool voor ongebreidelde volharding en toonde dat leeftijd slechts een getal is. Op 16 juli overlijdt Connie Francis, de Amerikaanse zangeres die in de jaren ’50 en ’60 hits als “Who’s Sorry Now” de wereld in zong en met haar stem een tijdperk omlijstte. Op 20 juli verliezen we Malcolm-Jamal Warner, de Amerikaanse acteur die als Theo Huxtable in The Cosby Show een hele generatie tv-kijkers wist te charmeren met humor en hartelijkheid.

22 juli brengt een dubbel verlies voor de rockmuziek: op die dag sterven zowel Ozzy Osbourne, de excentrieke frontman van Black Sabbath en reality-ster die heavy metal een gezicht gaf, als George Kooymans, de Golden Earring-gitarist die met “Radar Love” de internationale hitlijsten veroverde. Twee iconen uit de rock, elk met een unieke erfenis. Op 24 juli moeten we opnieuw twee grootheden tegelijk laten gaan. Die dag overlijdt Hulk Hogan, de Amerikaanse showworstelaar die in de jaren ’80 uitgroeide tot een wereldwijd popcultuuricoon, én Chiel Montagne, de Nederlandse presentator die met het muziekprogramma Op Volle Toeren het levenslied bij het grote publiek thuisbracht. Op 28 juli sterft Hein Boele, acteur en geliefd stemacteur die meerdere generaties kinderen liet lachen als de Nederlandse stem van Sesamstraat’s Elmo en andere tekenfilmfiguren. En op 31 juli overlijdt Derk Sauers, een Nederlands mediapionier die met de oprichting van onder meer The Moscow Times in Rusland persvrijheid een zet in de rug gaf.

Augustus besluit de zomer met eveneens diverse verliezen. Op 7 augustus overlijdt Jim Lovell, de Amerikaanse astronaut die als commandant van Apollo 13 (“Houston, we’ve had a problem”) wereldfaam verwierf en wiens koelbloedigheid een bijna-ramp in een triomf veranderde. Op 9 augustus nemen we afscheid van Eef Bos, oud-hoofdredacteur van De Telegraaf, die de krant tussen 1995 en 2009 leidde en bekendstond als een bevlogen krantenman. Op 14 augustus sterft Ingeborg Elzevier, een gelauwerde Nederlandse actrice die in theater en film gedurende vele decennia een sterke indruk achterliet. Op 20 augustus bereikt ons het tragische nieuws van het overlijden van Lisa (17) – een jonge vrouw wier noodlottige einde de kreet “wij eisen de nacht op” een hartverscheurend gezicht gaf en die ons herinnerde aan het blijvende belang van veilige straten. Tot slot overlijdt op 30 augustus Harrie Geelen, een creatieve duizendpoot – schrijver, tekenfilmer, componist – die meewerkte aan talloze geliefde kinderprogramma’s en -boeken. Van Oebele tot Kunt u mij de weg naar Hamelen vertellen, meneer?, zijn fantasie vormde een bron van plezier voor jong en oud.

Met de namen uit juli en augustus sluiten we de zomerperiode af. We laten de zonovergoten herinneringen nog even nazinderen terwijl de muziek inzet en wel met Holde me Now een rustig maar zeer mooie eerbetoon aan overleden George Kooymans, zo staan we stil bij het naderende najaar van 2025.

Zowel in de Golden Earing, Solo en als vreemde kostganger blijft het een gouden keel evenals zijn gitaarspel van George Kooymans, en zo bevinden we ons inmiddels in de herfst van 2025. De maanden september en oktober brachten opnieuw afscheid van opmerkelijke namen, ieder met hun eigen verhaal.

September opent met het heengaan van een modelegende. Op 4 september overlijdt Giorgio Armani, de Italiaanse ontwerper wiens naam decennialang synoniem was met elegantie en stijl op de catwalk. Twee dagen later, op 6 september, sterft Rick Davies, mede-oprichter van de rockband Supertramp en co-auteur van hits als “Dreamer” en “Give a Little Bit” – muziek die het geluid van de jaren ’70 mee bepaalde.

Op 13 september overlijdt Gerard Cox, zanger, cabaretier en acteur, bij het grote publiek vooral geliefd als Jaap Kooiman uit de langlopende KRO-komedieserie Toen was geluk heel gewoon. Daarnaast drukte hij zijn stempel op het Nederlandse cabaret, onder meer met Frans Halsema en cabaretgroep Lurelei, en scoorde hij grote muzikale successen met liedjes als ’t Is weer voorbij die mooie zomer en 1948. Drie dagen later, op 16 september, volgt Joke Bruijs, actrice, zangeres en comédienne, bekend als Nel van Vliet in dezelfde serie, maar ook van haar rollen in Goede tijden, slechte tijden, haar theaterwerk met André van Duin en haar vertolkingen van het Rotterdamse lied. Hun namen blijven onlosmakelijk verbonden met televisie, theater en muziek uit een tijd die velen als warm en vertrouwd herinneren.

Op 16 september nemen we afscheid van Robert Redford, Hollywood-legende en Oscarwinnaar, bekend van films als Butch Cassidy and the Sundance Kid en Out of Africa, en oprichter van het Sundance Festival. Hij was een icoon op het witte doek én een pleitbezorger van onafhankelijke film. Op 23 september overlijdt Coby Timp, actrice die pas op latere leeftijd faam verwierf en onvergetelijk werd als de hartelijke oma in de komedieserie Het Zonnetje in Huis.

Oktober gaat verder op het pad van verliezen. We vernemen het overlijden van Michiel Koudstaal (in oktober, exacte datum onbekend), de voice-over van SBS6 die met zijn kenmerkende stemgeluid jarenlang programma’s aan elkaar praatte. Op 1 oktober sterft Jane Goodall, de Britse primatologe die haar leven wijdde aan chimpansees in Tanzania en de wereld leerde hoe belangrijk het is onze naaste levende wezens te respecteren. Op 3 oktober overlijdt Patricia Routledge, de Britse actrice die eeuwige roem verwierf als Hyacinth Bucket (oftewel “Bouquet”) in de comedyserie Keeping Up Appearances. Op 7 oktober kent de muziekwereld een dubbele klap. Die dag overlijdt Edward Reekers, zanger van de symfonische rockgroep Kayak die met zijn stem hits als “Ruthless Queen” kleur gaf, én Joost Nuissl, de Nederlandse kleinkunstenaar en liedschrijver bekend van de nostalgische hit “Ik ben blij dat ik je niet vergeten ben”. Op 10 oktober overlijdt John Lodge, bassist van The Moody Blues, bekend van symfonische rockklassiekers en het mede schrijven van songs als “I’m Just a Singer (In a Rock and Roll Band)” – zijn basspel dreef tijdloze nummers als “Nights in White Satin”. Op 16 oktober nemen we afscheid van Ace Frehley, de spraakmakende “Space-Ace” gitarist van KISS, die met zijn riffs en rock-’n-roll-uitstraling een legendarische band mede vormgaf. En op 20 oktober sterft Selma van de Perre, op 103-jarige leeftijd. Als jonge verzetsvrouw overleefde zij concentratiekamp Ravensbrück, en na de oorlog vertelde ze haar verhaal om nieuwe generaties te blijven herinneren aan moed en veerkracht.

Met de namen van september en oktober achter ons naderen we het einde van dit jaaroverzicht. We nemen een moment om deze najaarsverhalen tot ons te laten doordringen en schakelen dan over naar het o zo mooie Dreamer van Supertramp ter nagedachtenis aan de overleden Rick Davies, straks staan we stil bij de laatste twee maanden van 2025.

De klanken van dreamer ebben weg, en we richten ons op de laatste twee maanden van 2025. November en december brachten ons nog een laatste reeks namen van wie we afscheid moesten nemen.

November begon met verdriet in de wereld van televisie en theater. Op 3 november overlijdt Joost Prinsen, acteur en presentator die jong en oud vermaakte – van de kindervoorstelling De Stratemakeropzeeshow tot de quiz Met het Mes op Tafel, steeds met zijn kenmerkende glimlach en scherpzinnigheid. Op 6 november sterft Viola Holt, een prominente televisiepersoonlijkheid uit de jaren ’80 en ’90, bekend van programma’s als de 5 Uur Show, die glamour en spontaniteit op de Nederlandse tv bracht. Op 7 november nemen we afscheid van Ans Schut, voormalig schaatskampioene die op de Winterspelen van 1968 verrassend Olympisch goud won op de 3000 meter en daarmee de harten van sportliefhebbers veroverde. Op 16 november overlijdt Yvonne Keuls, schrijfster van Indische afkomst die in romans als Het verrotte leven van Floortje Bloem en Jan Rap en z’n maat indringende maatschappelijke thema’s aankaartte en talloze lezers ontroerde. Op 20 november sterft Paul van Gorcum, acteur en stemacteur die generaties kinderen bekend was als de gemene Baron in Bassie & Adriaan en als Nederlandse stem van tekenfilmfiguren als Gargamel in De Smurfen. En op 21 november overlijdt René Karst, feestzanger die met zijn hit Atje voor de sfeer elke kroeg en feesttent op z’n kop kreeg en tot het einde toe muziek bleef maken.

start studio sport bed

December luidt het allerlaatste hoofdstuk in. Op 7 december sterft Frans Weisz, gevierd filmregisseur die met speelfilms als Heb medelij, Jet! en Leedvermaak een blijvende bijdrage leverde aan de Nederlandse cinema. Op 8 december overlijdt Hans Otjes, acteur en komiek, jarenlang de aangever in de revues van André van Duin en te zien in kinderklassiekers als Bassie & Adriaan. Op 11 december sterft John Fentener van Vlissingen, zakenman en telg van een bekend ondernemersgeslacht, oprichter van een internationaal reisimperium en filantroop. Op 13 december nemen we afscheid van Tony Eyk (Teun Eikelboom), musicus en entertainer die als orkestleider en televisiepersoonlijkheid furore maakte – onder zijn artiestennaam Tony Eyk bezorgde hij ons onvergetelijke muziek en een vrolijke noot. Op 17 december overlijdt Hans van Manen, de toonaangevende choreograaf die met meer dan honderd baanbrekende balletten het gezicht van de moderne dans bepaalde en wereldwijd werd bewonderd. En op 22 december, net voor de kerstdagen, sterft Chris Rea, de Britse zanger en gitaarvirtuoos bekend van sfeervolle hits als “On the Beach” en vooral “Driving Home for Christmas” – een nummer dat ons precies in deze tijd altijd raakt. Brigitte Bardot overleed 28 december, een vrije geest die film, mode en vrouwelijkheid voorgoed veranderde. Van And God Created Woman tot haar latere strijd voor dieren: Bardot bleef altijd luid, eigenwijs en onvergetelijk.

Met het afscheid van november en december hebben we de kalender van 2025 doorlopen. We houden een moment stilte voor al deze namen. Straks, na Joost Prinsen met over de dood, een mooi klein speels stukje muziek en praatzang, blikken we in een laatste eerbetoon dankbaar en bezinnend terug op het geheel van dit jaar.